Het werken met een planning heb ik als prettig ervaren. Vanaf het moment dat ik mijn taken vastlegde in Structured, merkte ik dat er meer rust in mijn hoofd kwam. Ik wist beter wat er moest gebeuren en hoefde minder na te denken over wat ik nu weer moest oppakken. Dat gaf een gevoel van overzicht en controle. Ik voelde me productiever, niet per se omdat ik meer deed, maar omdat ik gerichter werkte.

Wat ik fijn vond aan plannen, is dat het me hielp om keuzes te maken. Ik kon zien wat belangrijk was en wat kon wachten. Daardoor voelde ik minder druk om alles tegelijk te moeten doen. Ook als ik tussendoor andere dingen ging doen, zoals sociale activiteiten, bleef het gevoel dat ik grip had op mijn taken. Ik kon taken verplaatsen in plaats van ze te laten liggen, en dat gaf vertrouwen dat het uiteindelijk wel goed zou komen.

Tijdens de kerstvakantie ben ik gestopt met plannen. Dat voelde op dat moment logisch, omdat het vakantie was en mijn vaste ritme wegviel. In die periode dacht ik minder vooruit en hield ik mijn taken niet meer bij. In het begin voelde dat ook wel ontspannen, omdat ik even nergens rekening mee hoefde te houden. Pas later merkte ik dat dit effect had op mijn overzicht.

Na de vakantie voelde ik dat het lastiger werd. Taken die ik eerder had ingepland, waren blijven liggen en er kwamen nieuwe taken bij. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik achter de feiten aanliep. Ik merkte dat ik meer haast begon te ervaren en dat gaf stress. Het overzicht dat ik eerder had, was weg, en juist dat maakte het moeilijk om weer rustig te beginnen.

Wat ik daarbij lastig vond, is dat het opnieuw oppakken van plannen moeite kostte. Doordat er al veel openstond, voelde het plannen zelf als extra werk. In plaats van dat het overzicht gaf, voelde het alsof ik eerst door een grote stapel taken heen moest voordat ik weer grip kreeg. Dat zorgde ervoor dat ik het plannen bleef uitstellen, terwijl ik eigenlijk wist dat het juist zou helpen.

Daarnaast werd ik me bewust van het effect van kleine taken. Regelmatig hoorde ik dat ik iets moest doen en dacht ik: dat schrijf ik later wel op. Op dat moment voelde dat onschuldig, maar doordat ik het niet meteen vastlegde, vergat ik het vaak. Die kleine dingen bleven liggen en stapelden zich langzaam op. Dat gaf achteraf het gevoel dat alles tegelijk kwam, terwijl het eigenlijk losse kleine taken waren.

Wat ik hiervan heb geleerd, is dat plannen voor mij goed werkt, maar alleen als ik het blijf doen. Het geeft me rust, overzicht en vertrouwen in mijn eigen aanpak. Tegelijkertijd heb ik gemerkt hoe snel dat effect verdwijnt als ik stop met plannen, zelfs voor een korte periode zoals een vakantie. Dat maakt voor mij duidelijk dat plannen niet iets is wat ik af en toe moet doen, maar iets wat onderdeel moet worden van mijn manier van werken.

Deze ervaring neem ik mee naar Module 3. Ik wil blijven werken aan het vasthouden van mijn planning, ook wanneer mijn ritme verandert of het tijdelijk rustiger lijkt. Daarnaast wil ik mezelf aanleren om taken direct vast te leggen, hoe klein ze ook zijn. Op die manier wil ik voorkomen dat dingen zich opstapelen en wil ik blijven werken vanuit overzicht in plaats van haast.